Het was nog donker toen we Mark gingen oppikken in Overpelt.
Iedereen is warm ingeduffeld.

    
Erik en Kris hebben hun eigen kleedkamer bij.
Werner was zijn helm vergeten. Hij had nog wel een andere bij ... :-)

    
De aanloop naar de eerste afdaling gaat over een klein stukje asfalt. Dat was ook het laatste stuk verhard dat we gezien hebben.
Kris reset zijn meetapparatuur. :-)

    
Zoals iedere week schrijven we ons netjes in.
We kunnen er aan beginnen.

    
Met de mond vol op de bevoorrading. Snel iets eten, en weer weg, het was te koud en begon te motregenen.
Kris heeft de 35 km gedaan en zit al rustig bij een tas koffie te wachten in de cafetaria toen wij vuil en vettig arriveerden.

    
"Eerst wat drinken en dan gaan we ons gezicht afvegen" denkt Werner.
De obligate groepsfoto waarop de 8 Dabbers aan de Tongerlo zitten. :-)

Met z'n achten waren we deze week in Zutendaal: Werner, Roel, Anneleen, Rony, Marc, Erik, Kris en Johan.
Na de dooi van de afgelopen dagen beloofde het een zware ondergrond te worden. En of we dat geweten hebben.

Onmiddellijk na de start doken we na een flinke afdaling de bossen in, en van de eerste trap merkte je al: dit wordt gene lacher vandaag. Het bolde voor gene meter.

Al vrij snel werden er groepjes gevormd die ieder hun eigen tempo en afstand reden.
Johan kiest na een lange inactiviteit voor de 25 km, Kris slaapt dankzij zijn prille vaderschap erg weinig de laatste dagen en gaat voor de 35 km, de andere Dabbers haspelen de 43 km af.

99% van de tocht is onverhard. Het is een prachtige omgeving met veel afwisseling: dreven, bospaden, klimmetjes, afdalingen, technische stukken, vals plat, kortom, voor ieder wat wils ... :-)

Het was zwaar, loodzwaar. Het was lang geleden dat ik (Rony) nog zo afgezien heb. Mijn compagnon-de-route, Mark, heeft méér dan 1 keer moeten inhouden om mij terug te laten bij komen. Zo verzuurd was ik sinds lang niet meer geweest. Achteraf is dat allemaal snel vergeten, maar tijdens de laatste kilometers .... jongens toch !

Wat ook opviel was de erg verspreide slagorde waarin de Dabbers arriveerden in de cafetaria. Tussen de eersten en de laatsten van de 43 km zat bijna één uur verschil. Dat zegt heel veel over het parcours en de omstandigheden!

Het was mooi, erg mooi, maar zwaar. Zeker een aanrader voor volgend jaar. Het is alleen te hopen dat een rondje cola voor 8 man dan geen 16 EUR meer kost. :-)

Nog wat statistieken:

• 19,80 km/u gemiddeld
• 403 hoogtemeters, dat is dus meer dan een glooiend parcours hé Werner :-)
• bijna 45 km
• +6° C bij vertrek, lekker fietsweer dus
• droog weer, op een zeer korte motregenbui na.
• kille wind, vooral langs het Albertkanaal
• zompige ondergrond en behoorlijk vettig

terug