Een verslag van de mountainbike tocht met startplaats Nyrstar, Mol-Wezel.
5 Dabbers op deze natte en winderige zondagmorgen.
Danny, Erik, Werner en Rony, en last but not least, voor de eerste
keer deze winter, nog net op de valreep, Johan "Galluvet" Vanerum!
De
barre weersomstandigheden van deze zondagochtend zorgen er voor dat
we met een klein deelnemersaantal aan de start staan. En wij waren
niet alleen. In totaal daagden toch nog 1.900 bikers op.
De tocht
begon om 08u al onmiddellijk aan de start met een typerende strook
voor de rest van de rit: langs de "vijver" van Nyrstar
was het ploegen en stoempen om vooruit te geraken. Meterslange plassen
zorgden er voor dat we al goed opgewarmd en vettig waren voor we de
oversteek maken om het bos in te duiken.
De organisatie was zoals steeds
dik in orde. Daar waar nodig stond begeleiding, onderweg was het erg
moeilijk om een pijltje te missen, bijna iedere 5 km kreeg je wel een
tussenstand van het aantal kilometers, gevaarlijke punten werden goed
aangeduid en ook de splitsingen waren overzichtelijk.
Danny maakt in
de beginfase al vrij snel kennis met de modderige ondergrond langs
een beek. Het zou niet zijn laatste kennismaking zijn ...
Werner was
van plan om goed te doseren en gaf al snel te kennen dat ieder zijn
eigen tempo maar moest aanhouden. Gezien de afstand en de weersomstandigheden
hebben we toch het motto "samen uit samen thuis" gehuldigd
tot aan de 2de bevoorrading.
Erik vertrok pas rond 09u15 want hij zou
de 45 km rijden. Johan kiest voor de 35 km.
Het eerste deel van de tocht
loop via single-tracks, spoorweg en wat asfalt tot aan de Keiheuvel
waar een uitstekende bevoorrading stond te wachten. Ons viel het op
dat er weinig volk was. Maar het was ook nog vroeg toen we daar arriveerden.
Het
tweede deel van de tocht loopt door de prachtige bossen van Keiheuvel
met dito single-tracks. Het was een verademing dat we even geen modderige
ondergrond te verwerken kregen. Het weer was intussen totaal omgeslagen.
In plaats van druilerige motregen, viel het nu met bakken uit de lucht.
Gelukkig ging dit deel van de tocht hoofdzakelijk door de dennebossen
en waren we min of meer beschermd.
Het "dieptepunt" van het
tweede deel, letterlijk en figuurlijk, lag aan de "rode beek'.
We waren al verwittigd door voorgaande edities, maar ditmaal was het
heel erg. De modder was centimeters diep. De strook een paar honderd
meter lang, de beek erg rood, maar vooral het parcours leek soms over
te gaan in de beek, zo nat en vettig was het. Het is ook hier dat Danny
voor een 2de keer tegen de vlakte ging. Er moet geen tekening bij gemaakt
worden zeker hoe Danny er uit zag? :-)
Onderweg zijn we zelfs gestopt
langs het kanaal om Danny zijn handschoenen en zijn fiets af te spoelen.
:-) Beelden vind je op het YouTube Dabberkanaal.
Op de tweede bevoorrading
was nog minder volk dan op de eerste. Bij momenten, zoals op de singletracks
langs het kanaal, hadden we de indruk dat we alleen op de wereld waren.
Er moet ontzettend veel volk op de 35 en 45 km gereden hebben, want
bij ons op de 60/70 was niet veel verkeer.
Na een snelle tweede bevoorrading
om wille van de koude, ging de tocht richting Lommel. Op de open vlaktes
sneed de wind in je aangezicht. Verkleumd doken we de bossen achter
Balendijk in. Behalve het geluid van de motocross in Lommel, viel ook
hier niet veel volk te bespeuren. Het ging door de bossen over de bekende
tracks van de Lommelse en Overpeltse tochten. Danny zijn reserve-tank
was intussen bijna leeg en besloot om op eigen tempo verder te rijden.
Werner had die keuze al gemaakt aan de tweede bevoorading. Die twee
hebben mekaar wel nog gevonden onderweg en samen besloten de weg iets
in te korten onder het mom, we volgen het bordje "Bij
pech nog 3 km". Enough is enough. Zelfs de gratis Tongerlo kon
hen niet bekoren en lieten ze letterlijk links liggen. :-)
Rony heeft
de laatste 10 km met veel singletracks nog alleen afgewerkt en daardoor
wel geprofiteerd van de Tongerlo aan het kanaal.
Omdat ook wij zonder
oortjes rijden, was Rony niet op de hoogte van de binnenweg die Danny
en Werner genomen hadden. Na 20 minuten wachten aan de Tongerlo-tent,
trilde Rony zijn achterzak: de gsm. Die 2 paljassen zaten al in de
tent, droog, omgekleed, ... en achter een frisse pint!
Ondertussen arriveerde
ook Erik aan de Tongerlo stand. Nog snel zijn Tongerlo laten opdrinken
en dan hup ook wij naar de tent. Die laatste 2 kilometer waren de lastigste
van de hele rit. Niet door de Tongerlo, maar door het supernatte en
vettige kanaalpad. Samen met de felle wind kropen de laatste kilometers
echt in de benen.
In de tent aangekomen, zaten de Dabbers al "fris
en wel" te
wachten. Ook Johan was al gearriveerd. Hij was onderweg met de neus
op de feiten gedrukt: zijn fysiek was nog niet je dat ...
Statistieken
(Rony)
62 km
± 190 hoogtemeters
19,05 km/u gemiddeld
kletsnat, koud, gure wind op de open vlaktes.
een moeilijk berijdbaar
parcours daar waar de regen er goed aan kon, de singletracks in
Keiheuvel en Lommel bolden relatief vlot, verder ging het van zompig
tot ware modderpoelen.
Een uitgebreide compilatie van de tocht is
te bekijken op het Dabberkanaal van YouTube:
de 60 km niet volledig in beeld wel 54 km wegens zeer slechte fysieke
conditie :-)
er is nog veel werk aan de winkel
of zouden de weeromstandigheden er ook voor iets tussen zitten? kwestie
dat we toch ergens een uitvlucht hebben :-)