Deze week hadden we een nieuw lid geronseld voor ons MTB-clubje, zijn naam is Xavier Gulix , zoon van Dabber Ben Gulix. Zaterdagavond kwam hij samen met Joppe en Rony bij ons de inrit opgereden. Daarop schoten we allemaal in onze strakke pakjes, want de gebroeders Plessers moesten natuurlijk ook mee. Xavier had nog geen mountainbike, wel een BMX, dus tijd voor een proefritje!

De Dabberkes gingen voor de tweede keer op pad. We reden via de spoorwegbrug naar het fietspad langs de Dabberroute. Zo fietsten we lange tijd over het asfalt tot dat we onze voorzitter Werner tegenkwamen. Na de nodige hints over sponsoring zetten we onze tocht verder.

We doken de bossen in. Brecht en Joppe reden, met een grote lengte voorsprong, op kop en daarna volgden Dries en Xavier. Voor Xavier was het zwaar, omdat hij maar wielen van 20 inch had en geen versnellingen.
Na een vrij makkelijk stuk bos fietsten de Dabberkes naar Nederland. Daar kwamen we op een moeilijk graspaadje met struikjes terecht. Joppe en Brecht reden nog steeds voorop, maar Dries fietste juist achter hen en Xavier bengelde achteraan aan het staartje bijna met zijn tong tussen zijn wielen. Toen we van het paadje afreden kwam er een lang recht stuk. Dries snelde Brecht en Joppe voorbij, hij reed tegen een heel hoge snelheid naar het eind van het pad. Xavier gaf niet op en hij probeerde Joppe te volgen. Iedereen reed van het pad af en daarna fietsen we naar de Witte Berg. Daar reden we wat rondjes en daarna fietsten we naar de “humpy-dumpy”. Xavier zijn kaars was bijna uit. We reden terug naar huis over het fietspad. We probeerden nog één keer die steile helling op te kunnen, maar dat lukte geen van ons allen.

Langs het kanaal zetten we de sprint in. Toen we thuis waren was iedereen bekaf, maar toch slaagden we erin om nog een partijtje voetbal te spelen.

Dabberke Brecht

terug