9 Dabbers en 2 sympathisanten in spé rijden de 45 kilometer
door de bossen van Zutendaal.
En bossen mag je letterlijk nemen. De tocht
gaat zo goed als volledig door de bossen. Vaak lange dreven die licht
hellend omhoog lopen, dan weer korte venijnige klimmetjes gevolgd door
een lange snelle afdaling. Af en toe een technische strook die het
tempo wat breken.
Het is een tocht waar parcourskennis en eigen kennis goed van pas
komen. Als je niet oplet rij je je hier op een paar kilometer de lamp
uit.
Traditioneel begint de tocht met een lange afdaling alvorens de bossen
in te duiken waarin het onmiddellijk op en neer gaat.
De eerste hellingen zorgen er bij ons meestal voor dat de groep uit
elkaar spat en dat er kleinere groepjes gevormd worden die samen proberen
te blijven.
Het lastigste deel van de toertocht ligt ons inziens voor de bevoorrading
die ook dit jaar weer tip top in orde was.
Schijnbaar lagen er zelfs doekjes om de bril te poetsen.
Zoals altijd wachten de eersten bij de bevoorrading tot iedereen
daar gearriveerd is. Na een korte check of bij iedereen alles in orde
is, geven de eersten er weer een lap op.
Het leeftijdsverschil binnen de Dabbers is behoorlijk. De jongste
is 16, de oudsten zitten al in de veertig. Dat verschil merk
je op zo'n selectief parcours. Doseren is dus de boodschap. De jeugd
is echter niet te houden onderweg met als gevolg dat je die tegen het
einde van de rit toch nog opraapt. :-)
Met een gemiddelde snelheid van 20,5 km/u en een dikke 460 hoogtemeters
waren we moe maar voldaan.
's anderendaags ontvingen we een mailtje van de organisatie :
"Eerst en vooral wil ik jullie bedanken voor de komst naar ons rit
en heb juist het filmpke gezien die jullie gemaakt hebben , gewoon
geweldig.
Daar ziet men aan dat jullie dit met hart en ziel doen en
dat is mooi.
nogmaals bedankt mannen
de zutendaalbikers "
Onderweg vond Tom het nodig even een boom te begroeten:
Een kort videoverslag van de volledige tocht kan je hieronder
bekijken